Vierdaagseweek is begonnen

Het is de derde week in juli en dat betekent in Nijmegen al bijna honderd jaar automatisch de Vierdaagse. Dinsdagmorgen gaat het legioen van 46.000 wandelaars van start (dat is althans het aantal dat zich legaal heeft aangemeld, er komen telkens duizenden wandelaars niet opdagen) om vier dagen wandelend Nijmegen en haar fraaie omgeving te doorkruisen. En een van die 46.000 ben ik.

Gisteravond nog wel een avondje Vierdaagsefeesten 'gedaan'. Bij De Tempelier op het terras gezeten, rondje stad gelopen en genoten bij De Kaay, onder de Waalbrug. Wat een sfeer, wat een feest, wat een waanzinnig mooi evenement is dat toch...

Maar nu even rustig aan. Vandaag komt de Vriendengroep Schampers bij elkaar, waar ik me ook bij mag scharen, om gezamenlijk met een barbecue de Vierdaagseweek te openen. Dan worden ook de spullen uitgedeeld die recht geven op toegang tot de rustposten van Wandelsportvereniging Magnus. Die staat op drie plaatsen langs de route met eten, drinken, een toilet, een rustplaats, een EHBO'er en eventueel zelfs massage. Wel een lekker vooruitzicht.

Ik vind het steeds spannender worden. Die anderen van de Groep zijn ervaren lopers die hun hand niet omdraaien voor 4 x 40 kilometer, dat doen ze ieder jaar. Ik vind die 4 x 30 al heel wat en ben benieuwd waar en wanneer ik mannen-met-hamers tegenkom, met welke pijntjes ik te maken krijg. Maar ik ga zeker ook genieten. Die ene keer dat ik meeloop moet het ook gezellig zijn. En iedereen zegt dat de Vierdaagse lopen heel gezellig is... We zullen het zien.

Het wordt mijn vierde poging om de Vierdaagse te gaan lopen:

In 1996 was ik er klaar voor om 4 x 50 te lopen, maar overleed mijn schoonmoeder uitgerekend op de zaterdag voor de Vierdaagse.

Een paar jaar later had ik me wederom aangemeld, maar kreeg ik tijdens een van de trainingen een dermate lastige hamstringblessure dat ik de Vierdaagse niet heb gelopen. Wie schetst mijn verbazing toen ik een week of drie daarna een grote envelop thuisgestuurd kreeg van de KNBLO met daarin een brief: 'Hartelijk gefeliciteerd meneer Preusting met uw prestatie, bijgaand uw diploma'. Foutje van de administratie...

En toen moest het gaan gebeuren in 2006. Eén dag heb ik 40 km. gelopen. Maar aan het eind van de dag (34 graden, windstil, een lange dijk) werden twee doden geteld en honderden gewonden en nam de Vierdaagseorganisatie het verstandige besluit de mars verder af te gelasten. Daar zat ik met wederom met een kater. Wel kreeg ik later nog een herinneringsspeldje opgestuurd.

Een diploma en een speldje heb ik dus al. Brengt 2014 me dan eindelijk de medaille, het felbegeerde Vierdaagsekruis? We zullen zien...

Morgen meer!